ساعت دیواری فلزی؛ آنتروپی؛ تجسمِ فرآیندِ فرسایش و بازگشت به بی‌نظمی

همه چیز در حالِ فروپاشی است؛ حتی زمان. ⏳🏚

قانونِ اولِ جهان، آنتروپی  است: تمایلِ هر ساختارِ منظمی به سمتِ بی‌نظمی و فرسایش. ما در این طراحی، این قانونِ باشکوه را به کالبدِ فلز آورده‌ایم. این ساعت، یک شیءِ صلب و بی‌روح نیست؛ بلکه نمایشی از «زیباییِ تخریب» است.

طراحی این ساعت، از یک فرمِ هندسی و منظمِ کامل شروع می‌شود، اما در حینِ حرکت به سمتِ لبه‌ها، گویی دچارِ یک «فرآیندِ فرسایشِ زمانی» شده است. بخش‌هایی از فلز گویی خورده شده‌اند، لبه‌ها در حالِ تکه‌تکه شدن هستند و ساختارِ اصلی، در حالِ بازگشت به حالتِ اولیه و بی‌نظمِ خود است. این ساعت، تضادِ میانِ «نظمِ ساخته‌شده توسط انسان» و «بی‌نظمیِ حاکم بر طبیعت» را به نمایش می‌گذارد. این محصول برای کسانی است که زیبایی را در «بی‌کمالی»  و در «گذشتِ زمان» جستجو می‌کنند.