میز کنار مبلی؛ کانیِ رشد‌یافته؛ تجسمِ تبلورِ فرآیندهای زمین‌شناختی

در طراحیِ مدرن، اشیاء گوشه‌های تیز و سطوح صاف دارند. اما این میز، بر اساس مفهوم «تراکُم»  طراحی شده است؛ انگار ماده در طول هزاران سال به دور یک هسته‌ی مرکزی جمع شده و به شکلِ یک کانیِ عظیم متبلور شده است.

سطحِ این میز، صاف و مصنوعی نیست؛ بلکه دارای «زاویه‌های نامنظم کریستالی» و بافت‌هایی است که یادآور سنگ‌های قیمتی و گئودها هستند. حضور این میز در کنارِ مبلمان، تضادی بنیادین ایجاد می‌کند: مبلمانِ نرمِ شما در برابرِ این «سنگِ سختِ رشد‌یافته». این میز، زمانِ زمین‌شناختی  را به فضایِ روزمره‌ی شما می‌آورد. این یک مبلمان نیست؛ این یک «موجودِ معدنی» است که فضای اتاق شما را تصاحب کرده است.