ساعت دیواری فلزی؛ طنینِ دیاپازون؛ تجسمِ آکوستیک و ارتعاشِ فرکانس در فلز

زمان قبل از اینکه «دیده» شود، «شنیده» و «ارتعاش» می‌یابد. 🎼🔕

در این اثر، فلز به عنوان یک ساختار تزئینی صلب به کار نرفته؛ بلکه مانند دوشاخه‌های دیاپازون آکوستیک  و زنگ‌های لوله‌ای ارکسترال مهندسی شده است. تیغه‌ها و انحناهای فلزی این ساعت به گونه‌ای چیدمان شده‌اند که گویی هر لحظه در آستانه لرزش و تولید طنین یک نت موسیقیایی با فرکانس کیهانی قرار دارند.

فرم محصول از منحنی‌های انتشار امواج سینوسی و پدیده‌های صوتی الگوبرداری کرده است. حضور این ساعت روی دیوار، حسی از آرامش عمیق شبیه به یک ساز آیینی خاموش و فرکانس هم‌تنیده را در فضای شما پخش می‌کند؛ گویی خانه شما به یک سالن طنین صوتی تبدیل شده است.